UWAZAJCIE NA ODCHUDZANIE!WIERZCIE MI!!!!

Tyle piszecie o kaloriach dietach itp......ok fajnie ze chcecie super wyglądć ale uważajcie!!!!!naprawde uwazajcie!!!!!
TO moze sie wydawac śmieszne,mnie tez smieszyly takie historyjki,mówiłam sobie"to mnie nie dotyczy,ja w pore przestane sie odchudzać i będzie ok"no ale tak sie niestało....


Moja historia zaczela sie chyba jak każda,,,lepiej wyglądać<---1 morał trza schudnąć......mam 162 wzrostu wazylam 58 kilo,koniec będę szczupła!!!
I tak krok po kroku zaczełam mniej jeść,albo mało kaloryczne rzeczy gościły na mym talerzu,nieraz miałam dni przez które zjadałam tylko 1 kiwi i piłam wode ,chodząc przy tym co 5 minut do kibla gdyż cisnął mnie pęchcerz....
Było mi zimno,siedziałam opatulona w 2 koce,nic mi sie nie chciało...nawet gadać....
i tak powoli traciłam na wadze....otoczenie w którym sie obracam dostrzeglo szybko różnicę w moim wyglądzie i mówili "zesczuplałaś"---fajnie,podobało mi się no bo komu by sie takie słowa nie podobały???moją wymarzoną waga bylo 49 kilo,gdy doszlam do tej wagi stwierdzilam ze jeszcze 3 kilo niezaszkodzi :arrow: i tutaj byl bląd!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!miałam dobra wage ale przyzwyczailam sie do tego ze zle wygladam ...........słodycze jadałam i jadam zadko..1 na tydzien,1 na 2 tygodnie....tyle mi wystarczy ale co z tego.........

doszłam do wagi46,5 kilo wygladalam jak szkielet,czulam swoje kosci....rodzice zaniepokojeni moim wygladem poszli ze mna do lekarza......Diagnoza 1 początek anoreksji, i tak zaczelo sie chodzenie po lekarzacch,od 4 miesiecy nie mam okresu to wyrazny znak jak bardzo przesadzilam z odchudzaniem,,,a przeciez zaczelo sie tak niewinnie..kto by pomyślał????teraz waze 47,6kg i musze przytc jezeli nie chce isc do poradni dla ludzi cierpiacych na ta chorbe,chce takze zeby wszytko bylo w jak najlepszym pożądku..to jest teraz moj cel....
:cry: :cry: :cry: :cry: :cry:

uwierzcie mi.czy naprawde warto jest tracić czas itp.. na stanie w kolejkach do lekarzy niczym emeryt???czy warto poswiecic tyle zeby cool wygladac.....pozostawiam was z tym pytaniem.......

masz racje nie warto i trzeba zachowac umiar i trzezwe myslenie..o ile to mozliwe..trzymam za Ciebie ogromne kciuki..:)!!! bedzie dobrze wierze w Ciebie!:) a jesli Ty to tez zrozumialas to juz duzy sukces;):):) buziaki:*

ja może jestem wredna, ale kompletnie nie rozumiem, po co się odchudzać ważąc 58 kg? rozumiem schudnąć 3 kg, bo niektórzy lepiej wyglądają jak ważą mniej, ale 10 przy takiej wadze? problem widać na samym początku Twojego odchudzania, a nie kiedy ważyłaś 46...

uważam, że należy patrzeć na to, co się je. należy też zwracać uwagę na to ile się je, żeby być zdrowym (nie tylko, żeby schudnąć). ale jedzenie jednego kiwi na dzień świadczy o anoreksji na samym wstępie, nie sposób się jej nie nabawić tak postępując.

dobrze, że piszecie i takie posty. może komuś otworzy to oczy....

Tak, to prawda, co piszesz, bardzo latwo mozna popasc w obsesje dotyczącą liczenia kalorii, ale...
My wszytkie tutaj chcemy sie oschudzac - ALE ZDROWO! :)
Niskokaloryczne ,zdrowe jedzenie, a nie glodowanie.
Mysle ze wiekszasc Pań tutaj obecnych sie ze mna zgodzi.

Przyłączę sie jednak do twojego ostrzezenia.
W pewnym momencie trzeba powiedziec sobie dosc,jest to trudne,bo zgubione kilogramy dodaja apetytu na kolejne.
Nie pozostaje nic innego, jak obserwowac siebie i innych. sluchac co do nas mowia.
Zaufac sobie i bliskim.

Pozdrawiam i zycze Ci zebys wyszla ze swojej choroby.buzka :P

Jedna z Was napisała ZDROWO!!!
poczytajcie sobie wiecej postów, niestety wiekszosc osob tutaj nie odchudza sie zdrowo, w mysl zasady po trupach do celu odchudzaja sie drastytcznymi metodami nie zwracajac uwagi na swoje zdrowie , bo nie to jest dla nich wazne tylko cyferki na wadze, wiele z tych osob ma poczatki zaburzen odzywiania niestety. wiele osob nie akceptuje siebie swojego wygladu , myslac ze stanie sie bardziej wartosciowa osoba wychudza sie, tak tak wychudza poniewaz jest tu sporo osob ktore maja prawidlowa wage a piszac o nawdze wychudza sie, najgorsdze w tym wsyztskim jest to ze mnostwo takich osob udziela sobie rad wyssanych z palca nie popartych wiedza medyczna, czerpia madrosc z wlasnych doswiadczen i glaskaja sie po glowach.
Osoba ktora napisala tego posta ma racje i to caly czas chodzi wlasnie o ta akceptacje zeby pokochac samego siebie, nie chodzi o to by pokochac przeszkadzajace rzeczywiscie kraglosci i nie odchudzac sie dla zdrowia ale wlasnie by nie przeoczyc tej granicy :)
bardzo niebezpiecznej,
wspolpracuje jak juz gdzies pisalam z osrodkiem zaburzenia odzywiania Dabrówka w Gliwicach i widuje wiele chorych osob, niestety leczenie trwa latami czesto
Pozdrawiam zycze wiecej usmiechu. dbajcie o siebie a bez nadmiernego wychudzania bedziecie atrakcyjne bo usmiechnieta buzia zdrowa cera lsniace wlosy to piekno prawdziwe

Zgadzam się z autorką!
Jak najbardziej ma rację, doskonale ja ozumiem bo byłam w identycznej sytuacji... schudłam nawet więcej...
Mam 160 wzrostu, ważyłam około 58... majac 13 lat, było to dla mnie okropne, no bo inne dziewczynki tak szczupło ładnie wyglądały... Nic nie pomagały słowa mojej mamy, że mam takie kosci, że taką już mam budowę, a nie że jestem gruba.
Odchudzanie zaczęło się od wakacji. Na początku niewinnie - tak jak mówi autorka.
Wczesne kolacje w postaci kanapki bez masła, lub samych ogórków, samych jabłek...
później zrezygnowałam ze słodyczy i kalorycznych sosów, zrezygnowałam całkowicie z masła. W moim życiu kręciło się tylko: chleb, Danio, mały obiad i jabłka albo warzywa na kolację.,

mam nadzieję że da to ludziom do myślenia........

Cytat:

---

Zamieszczone przez medusa

Tak, to prawda, co piszesz, bardzo latwo mozna popasc w obsesje dotyczącą liczenia kalorii, ale...
My wszytkie tutaj chcemy sie oschudzac - ALE ZDROWO! :)
Niskokaloryczne ,zdrowe jedzenie, a nie glodowanie.
Mysle ze wiekszasc Pań tutaj obecnych sie ze mna zgodzi.

Przyłączę sie jednak do twojego ostrzezenia.
W pewnym momencie trzeba powiedziec sobie dosc,jest to trudne,bo zgubione kilogramy dodaja apetytu na kolejne.
Nie pozostaje nic innego, jak obserwowac siebie i innych. sluchac co do nas mowia.
Zaufac sobie i bliskim.

Pozdrawiam i zycze Ci zebys wyszla ze swojej choroby.buzka :P

---

czesc wszystkim ja sie z toba zgadzam ja schudlam 14 kg i nie mialam klopotow do zmartwien pilnowalam sie .moim zdanie to zalezy od psychiki niestety przytylam :( dlatego iz waga stanela w miejscu latem mialam wiecej ruchu chodzenie po lesie kilka godzin , a potem wiekszy apetyt i mowilam tak bedzie tylko przez 2 tygodnie a potem bede znowu jadla 1000 kcal zawalilam przez to bo waga stala ale zmadrzalam i wracam do was juz sie nie przestrasze ze waga stoi tylko bede kontynuowala a pozatym nigdy nie obnizalam szali ponizej 1000 kcal jedynie troszke wyzej ;) mam nadzieje jednak ze ona wyzdrowieje ale bede pilnowala sie tego ostrzezenia nic nie zaszkodzi zreszta rodzice wtedy mnie pilnowali jak mowili ze za duzo schudlam to przestawalam powodzenia wszystkim pa

U mnie się zaczęło od tego forum...

:?: witam was wszystkich i wszystko popieram co piszecie ale co ja w takim razie mam zrobić jak już jest za puźno...też niewinnie sie odchudzałam mam 1 61cm i waże34kg byłam już w Krakowie leczona trzy razy ale bez skutku..owszem jem chlebek ziarnisty, mały obiadek, jogurcik na kolacje jakoś papryczke czy jajko no ale to chyba za mało bo nie tyje??? co w takim razie mam zrobić? BŁAGAM O POMOC :cry: :cry: :cry:

Z jakiego jestes miasta?
http://www.psychoterapia-silesia.pl/strona6.html

w Gliwicach jest najlepszy ośrodek na śląsku specjalizujący sie w zaburzeniach odżywiania właśnie, współpracuje z tym ośrodkiem, maja bardzo dobrych terapeutow, swietny program
Zglos sie tam jesli mozesz konieczna Ci jest pomoc specjalistów sama sobie w takim przypadku niestety nie pomozesz, i rozmowa cie nie wyleczy z nami, chocbysmy nie wiem co mowily
Mozemy cie tylko wspierac i wierzyc ze uda ci sie wyjsc z choroby
Serdecznie polecam Ci ten ośrodek sprobuj jeszcze raz :)

Najbardziej z tego wszystkiego przeraża mnie stopka Milak (jak to się odmienia? :shock: ) :D

O ile pamiętam, tam było też jakoś tak:
"Dzisiaj po prostu zjemy na śniadanie ręczne granaty w nitroglicerynie"

:lol:

sepi strzal w dziesiatke :P
pierwsza osoba ktora chyba zna ta piosenke :P
jest to oczywiscie Piosenka Róże Europy :P
bardzo fajny tekst :P
teksty jak wiadomo róznie sie odbiera
mnie sie ten tekst bardzo podoba i odbieram go raczej jako metafore :P
pozatym w mojej stopce jest tylko mala czesc szanuj zdrowie aktywny badz na codzien to moje male motto zyciowe :P
chodzi o to by nie popadac w jakies dziwne obsesje byc soba cieszyc sie zyciem dbac o siebie i sie duzo ruszac byc aktywnym nie tylko fizycznie :P
Pozdrawiam

Tylko spokojnie... Róże Europy
Wczoraj przy skwerze widziałem w parku
Ginącą rasę inteligentów
Z ławki na ławkę przestawiali szachy
Paląc zachłannie mocne papierosy

Wróble gniazda ściela sobie w kapeluszach
Przyglądać się tej porcji mięsa
W tej chwili podłączanej do butelki z tlenem umilającym
Podstawowe zajęcie, ale ty
Nie bądz taki

Hej, hej, szanuj zdrowie, aktywny bądź nacodzień
Hej, hej, kochaj się trochę w nauce, trochę w przyrodzie

Stara inteligencja odchodzi zbyt banalnie
Bezbronnie na wieczne łowy do historii lamusa
Drzwi jutra wyważa brutalnie
Nowa barbarzynców grupa, ale co to nas może obchodzić

Hej...

Przemoc nadchodzi z falą wyuzdanego towarzystwa
Pozbawionego minimum szczerości
Nie rozkładaj rąk bezsilnie, miej więcej optymizmu
Postawimy wspólnie mur nienormalności

Tylko spokojnie, nic nam nie zrobią, nic, nic, nic
Jesteś przy mnie, jestem przy tobie, jutro, wczoraj, dziś...
Nie zaskoczą nas niczym
Bo za mało mają wyobraźni

Hej...

Dzisiaj po prostu zjemy na śniadanie
Ręczne granaty w nitroglicerynie
Zapakujemy się w wielobarwny papier
Jak gwiazdkowy prezent pod choinkę

Poczta dostarcza nas do skrzynki jakiejś
Podejrzanej porcji mięsa
W tej chwili będącej w charakterze lokalnych mądrali
Ukrywających się, nie szkodzi, dostaniemy ich, gdy będą spali
Tylko spokojnie

Hej...

Bardzo lubię Róże Europy :) Wydaje mi się, że zrozumiałam zarówno stopkę jak i tekst piosenki... taki żarcik tylko :wink


Wesołych Świąt!
Bez względu na to co to dziś znaczy: :wink:

Cytat:

---

Zamieszczone przez MILAK

Z jakiego jestes miasta?
http://www.psychoterapia-silesia.pl/strona6.html

w Gliwicach jest najlepszy ośrodek na śląsku specjalizujący sie w zaburzeniach odżywiania właśnie, współpracuje z tym ośrodkiem, maja bardzo dobrych terapeutow, swietny program
Zglos sie tam jesli mozesz konieczna Ci jest pomoc specjalistów sama sobie w takim przypadku niestety nie pomozesz, i rozmowa cie nie wyleczy z nami, chocbysmy nie wiem co mowily
Mozemy cie tylko wspierac i wierzyc ze uda ci sie wyjsc z choroby
Serdecznie polecam Ci ten ośrodek sprobuj jeszcze raz :)

---

DZIEKUJE ZA ODPOWIEDZ..JESTEM Z PRZEMYSLA

Twoj przypadek to tzw. zaburzenie odzywiania. Racjonalne odchudzanie osoby o zdrowej psychice nie stanowi niebezpieczenstwa.

Uff... jak ja się cieszę , że osiągając zamierzony cel tj 58 kg, przy wzroście 164 czuję się szczupła i atrakcyjna. Nadal lubię jeść (5 posiłków dziennie), ale pogodziłam się że już nigdy nigdy nie wrócę do starego obżarstwa. Pozdrawiam i życzę wszystkim "zaburzonym" powrotu do zdrowia. Ja skończyłam już swoją batalię.

Za zaburzenia serdecznie podziękuję. Już raz mi się zdarzyło, że zatrzymał mi się okres i wypadło sporo włosów (a wciąż uważałam siebie za grubą, ważąc niewiele ponad 40 kg przy wzroście 160), została mi z tego okresu pamiątka w postaci łagodnej anemii. Napatrzyłam się na anorektyczki w szpitalach, przykute w sumie do łóżek, karmione mimo ich niechęci, odizolowane od rodziny. Nie, ja dziękuję. Drugi raz nie popełnię tego samego błędu :D
Taki mały apel: odchudzajmy się z głową!

Droga Przestrzał....każda z nas jest tu indywidualnym przypadkiem. Dla jednych wystarczy schudnąć 3, 4,5 kg, aby lepiej wyglądać....a inne , tak ja, muszą schudnąć....bo już inaczej nie da rady....stan przed cukrzycowy, cholesterol ponad norme....tu po prostu trzeba pozbyć się 20 kg, i nie ma zmiłuj się. I jak tak patrze na diety dziewczyn, co się tu odchudzają, to chyba jeszcze nie widziałam takiej, coby jadła np 1 kiwi dziennie...
Dziewczyny, na pewno wiecie, że dieta to nie "nie jem wcale", ale "jem mądrze i mniej".
To moge dać za przykład moją mamę, co kiedyś się odchudzała i była dumna, że np do 16.00 przez cały dzień nic nie jadła. I nie pomogło tłumaczenie, że spowalnia swój metabolizm....dopiero jak zobaczyła, że zamiast chudnąć, zaczeła tyć, przestała z tymi głupstwami.

Myśle, że Twój przypadek mówi jasno, że od odchudzania nie można się UZALEŻNIAĆ. Trezba wiedzieć, kiedy skończyć...

Pisze tu o dietach, licze kalorie, uprawiam sport, nie po to, bo "chce super wyglądać". Ja chcę żyć !!!!! A nie poruszać się z zadyszką, mieć miażdżycę i zawał w wieku 35 lat.

U wielu dziewczyn na tym forum odchudzanie to nie fanaberia, kaprys.....jak ktoś waży 100 kg, albo i więcej.... :cry:

ja jakos w to nie wierze :( nie znam takiej diety,na ktorej bym chudla. i to mnie przeraza. 1000kcal dziennie, od prawie 10 dni i NIC :(

agawa, a może osiągnęłaś taką wagę, że niżej się już nie da (tzn da się, ale twój organizm nie chce ważyć mniej i Ci na to nie pozwoli)? czytałam Twoje posty w innym dziale i naprawdę nie ważysz dużo

Jako że przeszłam już historię z anoreksją - wiem niestety, że granica pomiędzy zdrowym odchudzaniem a zaburzeniami odżywiania jest czasem baaardzo płynna i ciężko dostrzegalna :(

U mnie zaczęło się tak: Byłam w ósmej klasie, ważyłam ok. 70 kg/174 cm. Z dnia na dzień przeszłam na dietę 800 kcal+ duuuzo spacerów i basen.
Założenie było całkiem sensowne - ale szybko je wypaczyłam widząc pierwsze efekty i nie mogąc doczekać się kolejnych. Jadłam coraz mniej z każdym tygodniem - co sprawiło, że moja dieta po kilku tygodniach wyglądała następująco (ciągle pamiętam ten schemat):
- śniadanie: kromka grahama cienka na 4 milimetry z twarożkiem, bez masła of course, ewentualnie z rzodkiewką lub sałatą
- obiad: maciupeńki kawalątek piersi kurczaka lub ryby gotowanej w wodzie bez soli i tłuszczu+ surówka z samych warzyw.
- kolacja: jogurt naturalny Danone.
W międzyczasie tylko woda mineralna, kawa/herbata bez cukru i fajki.

Efekt: po 4 miesiacach z 70 kg spadłam do 45. Wzrost 174 cm.


Zasypiając miałam helikopter w głowie jak po 4 piwach, włosy sypały mi się jak siano (musiałam ściąć), wystawały mi WSZYSTKIE kości, ludzie płci obojga oglądali się za mną na ulicy (było lato, a ja paradowałam w topie i szortach). Poza tym zdązyłam już zapomnieć co to miesiączka, bo ustała na prawie dwa lata. Diagnoza: anorexia nervosa.

Rozwalił mnie komentarz jednego lekarza, który był już dobrze po 50-tce (ja miałam 14). Widząc prawie nago sinego 45-kilowego kurczaka (badanie) powiedział po wizycie do mojej załamanej mamy: "I co się pani tak denerwuje, ładna dziewczyna, a że szczupła (45/174 :!: ) - to taka moda teraz, bedzie się chłopakom podobać".

Czujecie :?: Debila normalnie bym za jaja dzisiaj powiesiła :!: :evil:

Bardzo podobną historię przerabia obecnie młodsza siorka mojego faceta. Jak ją ostatnio widziałam, było 48 kg przy 168 cm i odchudzanie w toku........ ehh :shock: :cry:

Mam20 lat. 175cm wzrostu. Najladniej czulam sie przy 60kg wagi. I taki tez jest moj cel. Tym razem bez jo-jo! :!: Wazylam 3miesiace temu 82kg! Teraz juz 67.
Chce zgubic jeszcze 7 kilo. Nie spiesze sie. Licze kalorie do 1000. :D

Opowiem wam jedna historie..

Chodzilam kiedys na treningi ju-jitsu .7 lat. Poznalam na treningach mila dziewczyne. Byla starsza ode mnie o rok. Zaprzyjaznilysmy sie. Wyjezdzalysmy grupa na obozy treningowe nad morze, w gory..
Magda byla ladna dziewczyna, czarne jak wegiel dlugie wlosy, czarne oczy..a kilka zbednych kilogramow dodawalo jej szczuplej i pociaglej twarzy uroku. Chlopcy ja lubili, ale ona byla niesmiala i zakompleksiona. Odrzucala ich a wydawalo jej sie ze to oni jej nie chca.
Magda zaczela sie odchudzac. Dopingowalam jej i sama tez chcialam byc jeszcze bardziej sexi i ujedrnic mlode cialko, i wyrobic miesnie brzuszka.
Do treningow zaczselysmy sie jeszcze bardzie przykladac i zdawac sobie codzienne relacje z tego co jadlysmy.
Wszystko bylo fajnie. Zdziwilo mnie tylko, kiedy Magda powiedziala ze dzis jadla tylko jajko.
Zachorowalam. Wrocilam do treningow po 2 tygodniach.
Przywitalam sie z magda. Byla szczuplutka. Pogratulowalam jej. Weszlysmy do szatni przebrac sie w kimona. I wtedy właczyl mi sie alarm Widzialam jej zebra!
Jeszcze postanowilam nic sie nie odzywac. Ale w tym samym dniu po treningu..Magda zacignela mnie do sklepu, bo mila ochote cos zjesc. Ucieszylam sie.
Ja wlozylam do koszyka batonik a Magda kupila CYTRYNE.
Gdy wyszlysmy ze sklepu spalaszowala kwasna jak niewiem co cytryne...

(chudla ,miala anoreksje, organizm domagal sie witamin. zjadla cytryne! jest zle-pomyslslam)

Magda przyznala sie do choroby. Chcialam jej pomoc. Potrafila zjesc tylko pare chrupkow kukurydzinych dziennie. Nie byla gludna. Przyznala sie ze wczesniej prowokowala wymioty. Jej twarz byla szara i chuda, oczy sine i zapadniete. Na treningu zlamala noge, takie miala kruche kosci. To bylo powazne zlamanie, lezala w szpitalu.
Po wakacjach spotkalysmy sie w jednej szkole.( Zaczelam chodzic do ogolniaka)

Magda przerwala treningi. W szkole zamienialysmy pare zdan, czesc-czesc.
Ja poznalam nowe srodowisko, kolezanki, i nasze drogi sie rozeszly, coraz mniej wspolnych tematow.. Pewne i dalej bysmy sie przyjaznily gdybysmy chodzily na treningi...

Chciala byc szczupla i miec chlopaka, byc szczesliwa jak kazda mloda dziewczyna...
A zmarnowala swoje zycie, zmienila sie w potwora!

Byla koscista, wiotka, wiecznie zmeczona...ubierala sie na czarno...
czasem widzielm ja w spudnicy..matko! to nie byly nogi!
Chudy patyk i wielkia bania zamiast kolana!
Az balam sie z nia rozmawiac. Byla chodzaca smiercia!

Nie wiem co teraz z Magda sie dzieje.
Byc moze juz jej nie ma.
Dowiem sie jak bede w Polsce. :cry:
_________________

Taa, ja tez się odchudzałam, ważyłam 39 kg przy prawie 160cm, nie miałam okresu przez 3 lata, a teraz efekt jojo - przy tym samym wzroście chyba z 60 kg.....I trzeba dodać, że te 20kg przytyłam przez rok....

nie wiedziałam gdzie to wkleić , ale przypomniałam sobie o tym temacie i myślę że ten artykuł tu pasuje http://marieclaire.interia.pl/report...?inf=100025503